راكتور فيلتر بي هوازي

اين راكتورها شامل بستري از جنس پلاستيك ، سنگ ، ميكا، زئوليت و ديگر مواد مؤثر بر رشد باكتري هاي بي هوازي بر روي آن مي باشند. جريان مي تواند به سمت بالا يا به سمت پايين باشد. محيط فيلتر كه جامدات بيولوژيكي را در خود نگه مي دارد ، مي تواند مكانيسمي براي جداسازي جامدات و گاز توليد شده در فرايند هضم داشته باشد. مدياي مورد استفاده بايد از نوع زبر و نامنظم باشند كه سطح ويژه آنها بين m³/m²  90-300 مي باشد.

چون باكتري ها بر روي اين مديا مي مانند و با جريان خروجي شسته نمي شوند، دستيابي به زمانهاي ماند جامدات طولاني حتي تا 100 روز هم در اين راكتورها ديده شده است كه اين مقادير بالا را مي توان با زمان هاي ماند هيدروليكي كوتاه به دست آورد. امروزه از مدياهايي از جنس سراميك يا پلاستيك در شكل هاي مختلف استفاده مي كنند كه حجم فضاي خالي در اين مدياها بين 95-85%‌مي باشد. همچنين سطح ويژه بالايي را به طور نمونه m³/m² 100 ، فراهم ميكنند كه افزايش رشد ميكروبي را در پي دارد. فيلترهاي بي هوازي كم بار هستند و در بارگذاري آلي تا حدود Kg COD/m³.day 4 راندمان خوبي دارند.

دوره راه اندازي در اين راكتورها بسته به نرخ بارگذاري آلي مي تواند بين 3 تا 9 ماه طول بكشد. كاربرد اين راكتورها در تصفيه فاضلاب های صنعتی  با نسبت COD/BOD5 پايين است. مهمترين دغدغه استفاده از اين راكتورها ، گرفتگي ناشي از رشد جامدات بيولوژيكي ، جامدات معلق ورودي و مواد معدني رسوب كرده مي باشد. بنابر اين فيلترهاي بي هوازي براي فاضلاب هايي با ميزان جامدات معلق پايين خوب كار مي كنند.